Zwykłe przedmioty, niewidzialna śmierć i katastrofa, której nie można przewidzieć. „Oszukać przeznaczenie” z 2000 roku wykorzystuje prosty pomysł, aby zmienić sposób, w jaki patrzymy na codzienne zagrożenia. Dlaczego oczekiwanie na wypadek potrafi być równie niepokojące jak sam wypadek?
Read More
Makabryczna ciekawość sprawia, że czasem trudno oderwać wzrok od brutalnej sceny. Dlaczego obrzydzenie nie zawsze prowadzi do unikania? Sprawdzamy, co mówią badania i jak wykorzystuje to body horror.
Read More
Silent Hill: Townfall potrafi przestraszyć, ale niektóre jego obrazy wywołują także zachwyt. Przyglądam się czerwonym kadrom gry i temu, jak światło, kolor oraz kompozycja tworzą niezwykłą estetykę grozy.
Read More
Zoe, Richard i Simon są związani z jedną katastrofą, ale każdy inaczej postrzega swoją winę. Silent Hill: Townfall ukrywa w ich koszmarach historię St. Amelia i pytanie o odpowiedzialność, od której nie można uciec.
Read More
W serii „Obecność” największym zagrożeniem nie zawsze jest demon. Czasem wystarczy dźwięk zza drzwi, dziecięca zabawa albo znajomy pokój, który nagle przestaje dawać poczucie bezpieczeństwa. Jak twórcy zamieniają rodzinny dom w źródło strachu?
Read More
W body horrorze zagrożeniem staje się własne ciało. Dlaczego jego przemiana budzi tak silny niepokój? Przyglądamy się psychologii utraty kontroli, cielesnej tożsamości i granicom ludzkiego organizmu.
Read More
Nowy „Resident Evil” nie opowiada historii Leona ani Claire. Zamiast tego proponuje brutalny horror pełen humoru i nawiązań do gier. Dlaczego taka interpretacja świata Capcomu potrafi bawić zarówno fanów serii, jak i nowych widzów?
Read More
Widzisz twarz w oknie, cieniu albo zwykłym przedmiocie, choć nikogo tam nie ma. Pareidolia potrafi bawić, ale groza wykorzystuje ten sam mechanizm zupełnie inaczej — pozostawia nas z pytaniem, czy naprawdę patrzymy tylko na przypadkowy wzór.
Read More